Głównym obiektem Muzeum Ziemi Pałuckiej w Żninie jest budynek Magistratu. Wybudowany w 1906r. (do dziś nie ukończony) był początkowo siedzibą władz miejskich Żnina. Później pełnił wiele innych funkcji. Od połowy lat 90. mieści się w nim administracja placówki oraz stałe wystawy poświęcone historii drukarstwa, etnografii i sportom motorowodnym. Tu również gromadzone i opracowywane są zbiory, działa też sala wystaw czasowych, w której eksponowane są dzieła twórców związanych z regionem. Żnin jest stolicą regionu o nazwie Pałuki. To kraina historyczna położona w północno-wschodniej części Wielkopolski. Jej nazwa wywodzi się najprawdopodobniej od wyrazu łuk, łęk, łęg - oznaczającego trawiastą nizinę pomiędzy gruntami ornymi lub od łukowatego kształtu niewielkich, ale wszechobecnych w tym rejonie wzniesień - pagórków. Pojawiła się ona po raz pierwszy w XIVw., w piśmie sygnowanym przez Janka z Czarnkowa i niedługo później, jako Terra Palucacensis u Jana Długosza. Pałuki zamieszkiwane są przez ludność z odrębnej grupy etnicznej Pałuczan. Kultura ludowa wyróżnia się drewnianym budownictwem podcieniowym, meblarstwem, sakralną rzeźbą w kapliczkach, papierowymi ozdobami i wycinankami, strojem z bogatym haftem na tiulu, odrębnymi pieśniami i tańcami. Folklor pałucki zbliżony jest do folkloru Wielkopolski, Kujaw i Krajny - krain z którymi graniczy. Najsilniejsze powiązania ma jednak z Wielkopolską, co wyraża się przede wszystkim w gwarze i strojach ludowych. - gotycka Baszta - Magistrat - Muzeum Kolei Wąskotorowej - Zamek Krwawego Diabła Weneckiego.
Powyższa mapa ma charakter pomocniczy, a wskazywane obiekty mogą znajdować się w innych lokalizacjach.
Często szukane frazy: galerie obrazów, muzea etnograficzne, muzeum archeologiczne, muzeum weterynarii, izba muzealna, mauzolea, pożarnictwa, sztuki ludowej, ziemi, muzeum wsi, zabawek, przyrodnicze.
